عنصر غذایی منگنز نقش اساسی در تشکیل کلروپلاست و همچنین سیستم های آنزیمی گیاهان داشته و مصرف کود سولفات منگنز موجب بهبود فتوسنتز در گیاهان و افزایش تولید محصولات خواهد گردید. منگنز همچنین فعال کننده تعداد زیادی آنزیم در سایر جانداران بخصوص انسان می باشد. آهکی بودن خاک ها زمین های کشاورزی، قلیایی بودن و pH بالا ، مصرف نامتعادل از کودها و فقر مواد آلی در خاک از جمله عواملی هستند که قابلیت استفاده از این عنصر غذایی را برای گیاهان محدود کرده و باعث کمبود عنصر منگنز در دسترس گیاهان شده و خسارت فراوانی را بر میزان تولید و کیفیت محصولات کشاورزی وارد می کند.گیاهان نسبت به کمبود منگنز حساسیت های متفاوتی دارند، بعنوان مثال سیب زمینی، غلات و درختان میوه بیشترین حساسیت را به کمبود منگنز از خود نشان می‌دهند اما پنبه کمترین حساسیت را به کمبود منگنز نشان می دهد. علائم کمبود منگنز ابتدا در بافتهای جوان گیاه دیده می‌شود و در غلات نقاط قهو ه‌ای رنگی بر روی حاشیه برگی بوجود می آید. در مرکبات کمبود منگنز به صورت رنگ سبز روشن در حاشیه برگهای جوان می‌باشد اما رگبرگها همچنان به رنگ سبز تیره باقی می مانند.منگنز : Mn از عناصر غذایی کم مصرف محسوب میشود. این عنصر نقش ضروری در عمل تنفس داشته و فعال کننده آنزیمهایی مانند نیتریت ردوکتاز بوده که در متابولیسم ازت دخالت دارد. منگنز در خاک به شکل کاتیون دو ظرفیتی Mn+2 جذب میشود. در خاکهایی که میزان آهک بالاست مقدار منگنز قابل دسترس کم است.مهمترین علامت کمبود منگنز بروز حالت زردی بین رگبرگها در برگهای پیر میباشد این حالت بویژه در سر شاخه های بالاتر بیشتر مشاهده میشود و گاهی نیز با توقف رشد سر شاخه ها همراه است.رایجترین کود منگنز سولفات منگنز با ۱۶ و یا ۲۲ درصد منگنز است این کود هم در خاک های اسیدی وهم در خاک های قلیایی قابل مصرف است .علائم کمبود منگنز در تعدادی از درختان میوه و روش های درمان آنمنگنز به صورت یون دوبار مثبت و به صورت ترکیبات مولکولی با بعضی عامل های کمپلکس کننده آلی EDTA به وسیله گیاه جذب می شود. همچنین گیاه می تواند منگنز را به هر یک از این دو صورت به طور مستقیم از طریق برگ جذب کند.محلول پاشی روی برگ برای رفع کمبود ، کاری سریع و متداول است. مانند آهن ، منگنز عنصری غیر پویا بوده و علایم کمبود معمولا ابتدا در برگ های جوان ظاهر می شود. منگنز نیز مانند سایر عناصر گروه فلزی سنگین ، در فعال سازی آنزیم های متعددی که با متابولیسم کربوهیدرات ها ، واکمش های فسفریل شدن و چرخه اسید سیتریک سر و کار دارند ، نقش دارد.روش استفاده از کود سولفات منگنزکود سولفات منگنز را می توان به صورت چال کود، کانال کود و یا به شکل محلول برای کشت های باغی و زراعی استفاده کرد. در خاک های سبک در هنگام آبی نیز قابل استفاده است ولی در این روی بازیابی آن کمتر است.منگنز به مقدار کم مورد نیاز گیاه بوده و زیادی آن نیز سمی می باشد .منشاء منگنز موجود در خاک تجزیه سنگ های معدنی می باشد و از لحاظ فراوانی در پوسته زمین ، پس از آهن فرار دارد. مقدار کل این عنصر در خاک ۲۰۰ الی ۶۰۰ میلی گرم در کیلوگرم خاک می باشد. یون منگنز در خاک به سه حالت مختلف دیده می شود. مقدار کل منگنز و منگنز تبادلی در خاک با مقدار کل منگنز در مواد مادری تشکیل دهنده همبستگی ندارد. دی اکسید منگنز پایدارترین اکسید منگنز در خاک است و با اسیدی شدن محیط ، بر میزان حلالیت آن افزوده می شود. سایر صورت های منگنز مثل کربنات ، هیدروکسید و سیلیکات منگنز همگی بیشتر از اکسید آن محلول اند و درجه حلالیت آنها با pH خاک رابطه معکوس دارد. کمبود منگنز مشابه سایر عناصر ریزمغذی ، بیشتر در خاک های آهکی با مواد آلی کم اتفاق می افتد. حساسیت گیاهان مختلف به منگنز ، بسیار متفاوت است و با توجه به اینکه پویایی این عنصر در درختان میوه مشابه کلسیم بسیار محدود است ، بنابراین علایم کمبود این عنصر ابتدا در برگ های جوان مشاهده می شود .برای رفع این کمبود می‌توان از سولفات منگنز با ۲۸ تا۳۲ درصد منگنز استفاده نمود این کود هم در خاکهای اسیدی و هم در خاکهای قلیایی قابل مصرف میباشد.محلول‌پاشی سولفات منگنز به میزان ۵ در هزار برای محصولات زراعی و باغی قابل توصیه می‌باشد و زمان مصرف هم یک ماه پس از سبز شدن می‌باشد.